Μια καθημερινότητα άγρια και βάναυση για πολλούς συμπολίτες μας. Και σαν έφτανε αυτό έχουμε και την επιδείνωση του καιρού με συνέπεια την αύξηση του κόστους θέρμανσης. Κατά τα άλλα δεν δουλεύει κανένα πρόγραμμα. Επιδοτούμενα προγράμματα και επενδύσεις που έπρεπε να έχουν προχωρήσει κόλλησαν στα άδεια ταμεία. Θαρρείς και αυτή η χώρα δεν είναι δική μας. Σαν να ξυπνήσαμε και βρεθήκαμε σε κάποιο άλλο κράτος με χρόνια πολέμων και καταστροφών, με έλλειψη υποδομών, σε μια κοινωνία ανύπαρκτη. Φοβάμαι πως σε λίγο θα καταρρεύσει και η πασίγνωστη ελληνική αδελφότητα, η φιλοξενία και η συντροφικότητα.
