Η Αλεξανδρούπολη γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα Φάρων την Κυριακή 17 Αυγούστου 2025, ανοίγοντας τις πύλες του εμβληματικού της φάρου για το κοινό. Οι επισκέπτες θα μπορούν να τον επισκεφτούν από τις 10:00 έως τις 14:00 και από τις 17:00 έως τις 20:00, απολαμβάνοντας τη μοναδική θέα και μαθαίνοντας την ιστορία του, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την πόλη και τη ναυτική της παράδοση.
Στο πλαίσιο του φετινού εορτασμού, συνολικά 18 φάροι σε όλη την Ελλάδα θα είναι επισκέψιμοι, ανάμεσά τους και ο φάρος της Αλεξανδρούπολης, ο οποίος αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά τοπόσημα της Θράκης. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, οι πολίτες θα έχουν τη δυνατότητα να περιηγηθούν στις εγκαταστάσεις, να ενημερωθούν για τον ρόλο των φάρων στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και να γνωρίσουν τη συμβολή των φαροφυλάκων στη διατήρηση αυτού του πολύτιμου δικτύου.
Η δράση συνδέεται και με τη Διεθνή Εβδομάδα Ραδιοερασιτεχνών και Φάρων (International Lighthouse and Lightship Weekend – ILLW), όπου ραδιοερασιτέχνες από όλο τον κόσμο στήνουν σταθμούς εκπομπής κοντά ή μέσα σε φάρους, επικοινωνώντας με συναδέλφους τους διεθνώς. Μέσα από αυτή τη συνεργασία, οι φάροι αποκτούν μια νέα “φωνή” – όχι μόνο με φως, αλλά και με ραδιοκύματα.
Έτσι, την Κυριακή 17 Αυγούστου, ο φάρος της Αλεξανδρούπολης δεν θα φωτίζει μόνο τη θάλασσα· θα εκπέμπει και το μήνυμα της ιστορίας, της επικοινωνίας και της διεθνούς φιλίας.
Φάρος Αλεξανδρούπολης
Στο Φαροδείκτη του 1977 αναφέρεται σαν έτος αφής το 1880. Ο Φάρος της Αλεξανδρούπολης κατασκευάστηκε από τη Γαλλική εταιρεία για το Οθωμανικό Κράτος και προστέθηκε στο Ελληνικό Φαρικό Δίκτυο κατόπιν των Συνθηκών Νεϊγύ και Σεβρών (27 Νοεμβρίου 1919 και 10 Αυγούστου 1920 αντίστοιχα). Χτίστηκε στο σημερινό λιμάνι της πόλης, αποσκοπώντας στη διευκόλυνση της ακτοπλοΐας και της πελαγοδρομίας για τους ντόπιους ναυτικούς και ναυτιλομένους που ταξίδευαν στην περιοχή του Ελλήσποντου. Τα εγκαίνια έγιναν την 1η Ιουνίου 1880 και από τότε λειτουργεί χωρίς διακοπή.
Κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου παρέμεινε σβηστός και στο πλαίσιο ανασυγκρότησης του Φαρικού Δικτύου επαναλειτούργησε το 1946 με πηγή ενέργειας το πετρέλαιο. Το 1974 αντικαταστάθηκαν τα μηχανήματα πετρελαίου, ο φάρος ηλεκτροδοτήθηκε και λειτούργησε ως επιτηρούμενος ηλεκτρικός μέχρι το 1980 όπου και αυτοματοποιήθηκε, με χαρακτηριστικό τρεις λευκές αναλαμπές ανά 15 δευτερόλεπτα και φωτοβολία 24 ναυτικά μίλια.
Βρίσκεται δυτικά του λιμανιού, χτισμένος πάνω σε κυλινδρικό βάθρο σε εστιακό ύψος 27 μέτρων. Ο πύργος είναι κυκλικός, λιθόκτιστος με ύψος 18 μέτρα, γεγονός που τον καθιστά έναν από τους ψηλότερους φάρους της Ελλάδας. Διαθέτει οικία φαροφυλάκων και βρίσκεται εντός της πόλεως της Αλεξανδρούπολης, αποτελώντας το κύριο ορόσημο της πόλης. Στο εσωτερικό του έχει 98 σκαλοπάτια που οδηγούν στο θάλαμο του φανού ενώ το πάνω μέρος του είναι ελασμάτινο με 10 σειρές από υαλοπινάκες. Στην είσοδο του φάρου έχει τοποθετηθεί μαρμάρινη πλάκα με το ιστορικό του φάρου, που τοποθετήθηκε εκεί το 1994, από το Σύλλογο Αρχαιόφιλων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς του Νομού Έβρου. Ο φάρος λειτουργεί υπό την άμεση επιτήρηση της Υπηρεσίας Φάρων και είναι ένας από τους λίγους επιτηρούμενους φάρους που υπάρχουν σήμερα στο Φαρικό Δίκτυο.
