Για έβδομη φορά βρέθηκε στο στόχαστρο το γνωστό βιβλιοπωλείο «Δύο» στην Ξάνθη, καθώς τα ξημερώματα της Πέμπτης 20 Αυγούστου άγνωστοι εισέβαλαν στον χώρο, προκαλώντας για ακόμη μία φορά αναστάτωση και ζημιές.
Το νέο περιστατικό έρχεται να επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα των διαρρήξεων στην πόλη, αλλά και τον προβληματισμό που προκαλούν περιστατικά στα οποία φέρεται να εμπλέκονται νεαρά άτομα.
Δεν είναι μόνο η απώλεια χρημάτων ή αντικειμένων που προβληματίζει τους επαγγελματίες. Κάθε διάρρηξη αφήνει πίσω της σπασμένες πόρτες, κατεστραμμένες κλειδαριές, τζάμια, ρολά και εξοπλισμό, με το κόστος αποκατάστασης σε αρκετές περιπτώσεις να είναι ιδιαίτερα σημαντικό.
Πάνω απ’ όλα, όμως, υπάρχει η αίσθηση της ανασφάλειας. Ένας επαγγελματίας που φτάνει το πρωί στο κατάστημά του και διαπιστώνει ότι κάποιος έχει παραβιάσει τον χώρο στον οποίο εργάζεται καθημερινά, δεν αντιμετωπίζει απλώς μια οικονομική ζημιά. Αντιμετωπίζει την αίσθηση ότι ο προσωπικός και επαγγελματικός του χώρος δεν είναι πλέον ασφαλής.
Το γεγονός ότι το συγκεκριμένο βιβλιοπωλείο έχει βρεθεί στο στόχαστρο για έβδομη φορά προκαλεί εύλογα ερωτήματα και αναδεικνύει την ανάγκη για συνεχή επαγρύπνηση και πρόληψη.
Την ίδια ώρα, το ζήτημα της παραβατικότητας ανηλίκων χρειάζεται να αντιμετωπίζεται με ιδιαίτερη προσοχή. Η πρόληψη και η έγκαιρη παρέμβαση είναι απαραίτητες, όπως απαραίτητη είναι και η ουσιαστική συνεργασία οικογένειας, σχολείου, κοινωνικών δομών και αρμόδιων αρχών.
Η εικόνα της Ξάνθης, πάντως, δεν μπορεί να αποτυπωθεί μόνο μέσα από ένα μεμονωμένο περιστατικό. Τα τελευταία δύο χρόνια έχουν γίνει σημαντικά βήματα στον τομέα της πρόληψης και της ασφάλειας, με τα περιστατικά να εμφανίζονται συνολικά σε χαμηλότερα επίπεδα σε σχέση με προηγούμενες περιόδους.
Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι το πρόβλημα έχει εξαφανιστεί. Οι διαρρήξεις παρουσιάζουν κατά διαστήματα περιόδους ύφεσης και έξαρσης, ενώ ιδιαίτερη σημασία έχει και το γεγονός ότι δεν καταγγέλλονται όλα τα περιστατικά, με αποτέλεσμα η πραγματική εικόνα να μην αποτυπώνεται πάντοτε πλήρως.
Και ίσως το σημαντικότερο είναι να μη φτάσει η κοινωνία στο σημείο να θεωρεί μια διάρρηξη «συνηθισμένο» γεγονός.
Γιατί πίσω από κάθε παραβιασμένη πόρτα υπάρχει ένας άνθρωπος που καλείται να πληρώσει τη ζημιά, να αποκαταστήσει τον χώρο του και κυρίως να ξαναβρεί την αίσθηση ασφάλειας που είχε πριν.
