ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΞΑΝΘΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΕΩΡΙΟΥ ΞΑΝΘΗ 19-04-2026
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ « ΔΙΣΤΑΓΜΟΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΒΑΣΗ»
Στήν ἱστορία αὐτῶν ποῦ ἀκολούθησαν τόν Χριστό ὑπῆρξαν
ἀρκετές περιπτώσεις ἀνθρώπων, πού σέ μία στιγμή ἀδυναμίας λύγισαν.
Τά γεγονότα γύρω ἀπό τό Πάθος καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, μᾶς
θύμισαν τρεῖς χαρακτηριστικές ἐπώνυμες περιπτώσεις: τήν κάμψη τοῦ
Πέτρου, τήν πτώση τοῦ Ἰούδα καί, σήμερα, τήν δισπιστία τοῦ Θωμᾶ.
Ἡ κάμψη τοῦ Πέτρου ἦταν μία ἔκφραση ἀδυναμίας, μιά συνέπεια
τῆς ὑπερβολικῆς ἐμπιστοσύνης καί ἀφοσίωσής του στό Διδάσκαλο. Ἡ
πτώση τοῦ Ἰούδα εἶχε ἀφορμή μία βαθειά ἀποκαρδίωση καί σύγχυση.
Διαφορετικά εἶχε φαντασθεῖ τόν Μεσσία κι ὅταν διαπίστωσε ὅτι ὁ
πραγματικός Χριστός δέν ἔμοιαζε στό εἴδωλο πού εἶχε πλάσει μέ τό
μυαλό του, ζήτησε νά βγάλει ἀπό τή μέση τήν Ἀλήθεια κι ὄχι τήν
ψευδαίσθησή του. Τόν Θωμᾶ τόν σταμάτησε ἡ συρροή τῶν τελευταίων
θλιβερῶν γεγονότων. Εἶχε κουρασθεῖ πιά, εἶχε ἐξαντληθεῖ· καί
ἀναζήτησε τήν ἡρεμία στή μοναξιά του.
Ὁ Θωμάς εἶχε ἀποσυρθεῖ στή μόνωση γιά νά βρεῖ τόν ἑαυτό του.
Ἡ λύση ὅμως τοῦ προβλήματος πού τόν ἀπασχολεῖ δέν
πραγματοποιεῖται στή μοναξιά του, ἀλλά ὅταν ἐπιστρέφει στήν
κοινότητα τῶν μαθητῶν. Ἐκεῖ τόν συναντᾶ ὁ Χριστός καί τοῦ λέει «Φέρε
τόν δάκτυλο σου ἐδῶ καί κοίταξε τά χέρια μου καί φέρε τό χέρι σου καί
βάλτο στήν πλευρά μου καί μή γίνεσαι ἄπιστος, ἀλλά πιστός». Κι’ ὁ
Θωμᾶς ἀντιδρᾶ μέ μιά ταχύτητα καί ἀμεσότητα ἐκπληκτική. Δέν ψηλαφεῖ
ἀλλά ἀποκρίνεται «Ὁ Κύριος μου καί Θεός μου».
Ἰδιαίτερα πρέπει νά προσέξουμε ὅτι καί τά τρία περιστατικά
συναντῶνται μέ τό πάθος. Ὅταν τά πράγματα στήν ζωή ἐξελίσσονται
ὁμαλά ἄνετα ἀκολουθοῦμε τόν Διδάσκαλο.
Γιά ὅλους μας ὁ Θεός ἐπιτρέπει μιά κρίσιμη ὥρα πόνου πού
ἐλέγχει τήν πίστη μας, τήν ἀντοχή, τήν συνέπειά μας. Πολλοί εὔχονται
νά μήν περάσουν μιά τέτοια δοκιμασία, θέλουν νά φθάσουν κατευθείαν
στήν Ἀνάσταση, χωρίς νά διαβοῦν τήν Μεγάλη Ἑβδομάδα. Ἀλλά αὐτό
τό εἶδος χριστιανικῆς ζωῆς δέν ὑπάρχει.
ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΞΑΝΘΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΕΩΡΙΟΥ ΞΑΝΘΗ 19-04-2026
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ « ΔΙΣΤΑΓΜΟΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΒΑΣΗ»
Στην ιστορία αυτών που ακολούθησαν τον Χριστό υπήρξαν
αρκετές περιπτώσεις ανθρώπων, που σε μία στιγμή αδυναμίας λύγισαν.
Τα γεγονότα γύρω από το Πάθος και την Ανάσταση του Χριστού, μας
θύμισαν τρεις χαρακτηριστικές επώνυμες περιπτώσεις: την κάμψη του
Πέτρου, την πτώση του Ιούδα και, σήμερα, την δισπιστία του Θωμά.
Η κάμψη του Πέτρου ήταν μία έκφραση αδυναμίας, μια συνέπεια
της υπερβολικής εμπιστοσύνης και αφοσίωσής του στο Διδάσκαλο. Η
πτώση του Ιούδα είχε αφορμή μία βαθειά αποκαρδίωση και σύγχυση.
Διαφορετικά είχε φαντασθεί τον Μεσσία κι όταν διαπίστωσε ότι ο
πραγματικός Χριστός δεν έμοιαζε στο είδωλο που είχε πλάσει με το
μυαλό του, ζήτησε να βγάλει από τη μέση την Αλήθεια κι όχι την
ψευδαίσθησή του. Τον Θωμά τον σταμάτησε η συρροή των τελευταίων
θλιβερών γεγονότων. Είχε κουρασθεί πια, είχε εξαντληθεί· και
αναζήτησε την ηρεμία στη μοναξιά του.
Ο Θωμάς είχε αποσυρθεί στη μόνωση για να βρει τον εαυτό του.
Η λύση όμως του προβλήματος που τον απασχολεί δεν
πραγματοποιείται στη μοναξιά του, αλλά όταν επιστρέφει στην
κοινότητα των μαθητών. Εκεί τον συναντά ο Χριστός και του λέει «Φέρε
τον δάκτυλο σου εδώ και κοίταξε τα χέρια μου και φέρε το χέρι σου και
βάλτο στην πλευρά μου και μη γίνεσαι άπιστος, αλλά πιστός». Κι’ ο
Θωμάς αντιδρά με μια ταχύτητα και αμεσότητα εκπληκτική. Δεν ψηλαφεί
αλλά αποκρίνεται «Ο Κύριος μου και Θεός μου».
Ιδιαίτερα πρέπει να προσέξουμε ότι και τα τρία περιστατικά
συναντώνται με το πάθος. Όταν τα πράγματα στην ζωή εξελίσσονται
ομαλά άνετα ακολουθούμε τον Διδάσκαλο.
Για όλους μας ο Θεός επιτρέπει μια κρίσιμη ώρα πόνου που ελέγχει την
πίστη μας, την αντοχή, την συνέπειά μας. Πολλοί εύχονται να μην
περάσουν μια τέτοια δοκιμασία, θέλουν να φθάσουν κατευθείαν στην
Ανάσταση, χωρίς να διαβούν την Μεγάλη Εβδομάδα. Αλλά αυτό το
είδος χριστιανικής ζωής δεν υπάρχει.
ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ
