Πάλι η παιδεία στο επίκεντρο συζητήσεων και αντιπαραθέσεων
Ένα από τα στηρίγματα μιας Κοινωνίας, ενός Κράτους ενός ΕΘΝΟΥΣ σε τελική ανάλυση είναι η παιδεία. Κράτη που είναι οργανωμένα, δίκαια, ανθρώπινα έχουν παράδοση στην παιδεία. Έχουν δημιουργήσει ένα σύστημα παιδείας που δεν το αλλάζουν κάθε χρόνο και οι αλλαγές που πραγματοποιούν είναι περισσότερο στην ενσωμάτωση νέων τεχνολογιών και μέσων παρά στο ύφος και στην δομή. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι στην ΦΙΛΑΝΔΙΑ μια χώρα κρύα που οι κάτοικοι της έχουν το προσωνύμιο «Αγέλαστοι» και μια νοοτροπία εντελώς αντίθετη με την Ελληνική ΔΕΝ έχουν ειδικά σχολεία για παιδιά με ειδικές ανάγκες. Κι αυτό όχι γιατί δεν ενδιαφέρονται αλλά γιατί όλα τα παιδιά πηγαίνουν σε κανονικά σχολεία με τους υπόλοιπους μαθητές. Με αυτό τον τρόπο όλα τα παιδιά μαθαίνουν να «βλέπουν» και να «δέχονται» όσα παιδιά έχουν κάποιο ειδικό πρόβλημα καθημερινά, να τα θεωρούν ισότιμα, να τα κάνουν φίλους και να μαθαίνουν στην ζωή τους ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα στην ΖΩΗ. Αντίστοιχα όλοι οι δάσκαλο και γενικά οι εκπαιδευτικοί ενημερώνονται και επιμορφώνονται ( χωρίς να ζητάνε ειδικά επιδόματα ) για την σωστή αντιμετώπιση των παιδιών! Εμείς βέβαια εδώ στην Ελλάδα δεν ασχολούμαστε με τέτοιες λεπτομέρειες. Εμείς αφήνουμε τον κάθε Υπουργό, Υφυπουργό, γραμματέα, υπαλληλίσκο να δημιουργεί αλλαγές και προσθήκες ίσα -ίσα για να δικαιολογεί την ύπαρξη του. Έτσι με ανακοίνωση του το Υπουργείο της Παιδείας ξεκαθαρίζει για τις συνενώσεις των σχολείων : Η διαδικασία των συνενώσεων και ιδρύσεων σχολικών μονάδων είναι ιδιαίτερη για κάθε περίπτωση και γίνεται με γνώμονα τις αρχές της αποκέντρωσης και της περιφερειακής ανάπτυξης, διευκρινίζει με σχετική ενημερωτική επιστολή της προς τους δημάρχους η υφυπουργός Παιδείας Εύη Χριστοφιλοπούλου. Με αφορμή το έντονο κλίμα, όπως αναφέρεται στην επιστολή, που έχει δημιουργηθεί γύρω από το θέμα, η υφυπουργός ζητεί τη συνεργασία των δημάρχων με στόχο την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία των σχολείων, ξεκαθαρίζοντας παράλληλα ότι οι συνενώσεις γίνονται με παιδαγωγικά κριτήρια και σε συνάρτηση με απόσταση, το γεωγραφικό ανάγλυφο, το οδικό δίκτυο και τις καιρικές συνθήκες της κάθε περιοχής. Όπως σημειώνει η κ. Χριστοφιλοπούλου, κάθε περιοχή που εμφανίζει ικανοποιητικούς δείκτες οικονομικής ανάκαμψης και αυξητική τάση μετοίκησης πληθυσμού, εξετάζεται με ιδιαίτερη προσοχή. Υπογραμμίζει επίσης ότι από τις συνενώσεις σχολείων εξαιρούνται απομακρυσμένες, δύσβατες και ακριτικές περιοχές. Τώρα πλέον μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι για το μέλλον των παιδιών μας. Ήταν το μοναδικό πρόβλημα που είχαμε και το αντιμετωπίσαμε.
