slider Τελευταία Νέα

Δείτε φωτογραφίες από το μνημόσυνο και την κατάθεση στεφάνων του συλλόγου Μικρασιατών Ξάνθης |16-9 Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Μικρασιατών

Κείμενο Φωτογραφίες Μαίρη Δαληκριάδου

Η Ημέρα εθνικής μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το τουρκικό κράτος τιμήθηκε δεόντως στην πόλη της Ξάνθης σήμερα Κυριακή 16, Σεπτεμβρίου με εκδηλώσεις που οργάνωσε ο σύλλογος Μικρασιατών Ξάνθης «Αλησμόνητες πατρίδες».

Το πρωί τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση στον καθεδρικό ναό της του Θεού Σοφίας Ξάνθης λειτουργούντος του Σεβασμιοτάτου μητροπολίτου Ξάνθης Παντελεήμονος παρουσία της πολιτικής ηγεσίας εξέχοντος του Στρατηγού του Δ σώματος στρατού Καμπά Γεωργίου, βουλευτή του Συριζα, εκπροσώπων του Δήμου Ξάνθης, σύσσωμου του ΔΣ συμβουλίου με την πρόεδρο Γόνη Βλαχοπούλου, συλλόγων και φορέων της Ξάνθης αλλά πλήθος κόσμου που τίμησε την ξεχωριστή αυτή ημέρα.

Αμέσως μετά ακολούθησε κατάθεση στεφάνων στο μνημείο πεσόντων στην πλατεία Ελευθερίας από όλους τους φορείς και συλλόγους.

Και η μέρα έκλεισε με καφέ και εδέσματα προσφορά από τον σύλλογο Μικρασιατών στην γνωστή καφετέρια Donys

Αύριο ο σύλλογος Μικρασιατών Θα συμμετάσχει στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για την γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας στην Θεσσαλονίκη σε μία μοναδική συναυλία της ομοσπονδίας προσφυγικών σωματείων Ελλάδος. Όσοι επιθυμούν υπάρχουν ακόμη ελάχιστες θέσεις για να παρακολουθήσει αυτή την υπέροχη εκδήλωση. πληροφορίες: 694 4564815

 

 

 

 

 

 

Φωτογραφίες από την κατάθεση στεφάνων:

 

 

 

 

 

Ιστορικά στοιχεία, τι έγινε:

Παράλληλα με την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού και με ευκαιρία τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο διενεργήθηκε άλλη μία γενοκτονία, αυτή του φορά του Μικρασιατικού Ελληνισμού από τους τούρκους του Κεμάλ Ατατούρκ, που δοξάζει σύσσωμο το εν Ελλάδι «συνταγματικό τόξο».

Οι Νεότουρκοι ήδη από το 1911 είχαν αποφασίσει τη γενοκτονία των Ελλήνων. Σε μια ανταπόκριση του περιοδικού «The Times of London», στις 3 Οκτωβρίου του 1911, με τίτλο «Οι Νεότουρκοι και το πρόγραμμά τους», αναγράφεται ένα κομμάτι του προγράμματός τους, το οποίο και σας παραθέτουμε:

«Οι μουσουλμάνοι γενικά πρέπει να κρατήσουν τα όπλα τους και όπου υπήρχαν ως μειονότητα, οι Αρχές πρέπει να τους εξοπλίσουν… Η Τουρκία είναι πρωτίστως μια μουσουλμανική χώρα και οι ιδέες του μουσουλμανισμού και η επιρροή του πρέπει να κυριαρχούν. Κάθε άλλη θρησκευτική προπαγάνδα πρέπει να κατασταλεί, αφού δεν μπορεί κανείς να εμπιστευτεί τους χριστιανούς, οι οποίοι πάντα δούλευαν για την κατάρρευση του νέου καθεστώτος… Αργά ή γρήγορα η πλήρης οθωμανοποίηση πρέπει να επιτευχθεί, αλλά είναι πλέον καθαρό ότι αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει με την πειθώ, αλλά με τη δύναμη των όπλων. Η μουσουλμανική κυριαρχία είναι αναπόφευκτη και μόνο στους μουσουλμανικούς θεσμούς και παραδόσεις οφείλεται σεβασμός. Το δικαίωμα της οργάνωσης, αποκέντρωσης και αυτονομίας δεν υπάρχει για τις υπόλοιπες εθνικότητες, οι οποίες μπορούν να κρατήσουν τις θρησκείες τους, αλλά όχι τις γλώσσες τους. Η επικράτηση της τουρκικής γλώσσας αποτελεί ένα από τα βασικά μέσα για τη διατήρηση της μουσουλμανικής κυριαρχίας».

Με προγραμματισμό και υποστήριξη από γερμανούς συμβούλους, απογόνους πολιτικούς της Μέρκελ, ξεκίνησε εκτοπισμός των Ελλήνων κατοίκων από τις περιοχές της Ανατολικής Θράκης και της Μικράς Ασίας. Σε διαταγή της Οθωμανικής Κυβέρνησης στις 14 Μαΐου 1914, η οποία διοχετεύτηκε στον ευρωπαϊκό τύπο, δίνονταν οδηγίες για τη διεξαγωγή του εκτοπισμού του ελληνικού πληθυσμού, ενώ υπενθυμίζονταν ότι έπρεπε οι εκτοπισμένοι να υπογράψουν πιστοποιητικά ότι εγκαταλείπουν ηθελημένα τα σπίτια τους. Για τους εκτοπισμούς φαίνεται ότι χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι εμπνευσμένες από Γερμανούς συμβούλους. Ήδη από το τέλος του 1913 τη στρατιωτική διοίκηση της Τουρκίας είχε αναλάβει ο Γερμανός στρατηγός Λίμαν φον Σάντερς. Ο τελευταίος θεώρησε ως επιτακτική ανάγκη την απομάκρυνση από τις περιοχές που γειτνιάζουν με την Ελλάδα, δηλαδή τα δυτικά μικρασιατικά παράλια, των ελληνικών πληθυσμών. Η ζώνη που έπρεπε να εκκενωθεί από τους Έλληνες ξεκινούσε από την περιοχή του Αδραμύττιου, βόρεια, ως και απέναντι από τη Σάμο, ενώ συπεριελάμβανε και μερικές δεκάδες χιλιόμετρα προς την ενδοχώρα.

Ο συνολικός αριθμός των εκτοπισμένων από τη δυτική Μικρά Ασία (πριν εισέλθει η Οθωμανική Αυτοκρατορία στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο), σύμφωνα με στατιστική του Οικουμενικού Πατριαρχείου ήταν 153.890 Έλληνες, σε αυτή τη φάση των διωγμών. Το ελληνικό στοιχείο εκδιώχθηκε τότε κυρίως από την περιοχή της Ερυθραίας, το Αδραμύττιο, το Δικελί, την Πέργαμο και τη Φώκαια. Μάλιστα στη Φώκαια η επιχείρηση εκκένωσης, συνοδεύτηκε από ακρότητες και σφαγές κατά του άμαχου πληθυσμού.

Η είσοδος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο σήμανε και την έναρξη νέων κυμάτων διωγμών. Αρχικά εφαρμόστηκαν σειρά από οικονομικά μέτρα, για την ικανοποίηση των αναγκών του πολέμου. Πέρα από την κατάργηση των διομολογήσεων, πραγματοποιήθηκαν επιτάξεις με καθαρά εθνικές διακρίσεις εντός του πληθυσμού, ενώ επιτάσσονταν, θεωρητικά για τις πολεμικές ανάγκες, ακόμη και είδη πολυτελείας. Το 1915, η οθωμανική κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να θέσει το εμπόριο αποκλειστικά σε τουρκικά χέρια, ίδρυσε στη Σμύρνη μια αποκλειστικά μουσουλμανική εταιρεία, που ασκούσε το μονοπώλιο στις εισαγωγές και εξαγωγές. Επιπρόσθετα, οι οθωμανικές αρχές απαίτησαν την απόλυση όλων των Ελλήνων που απασχολούνταν σε ξένες επιχειρήσεις στη Σμύρνη και την αντικατάστασή τους με Μουσουλμάνους.

Ένα ακόμη σημαντικό μέτρο που ενεργοποίησε τη επόμενη φάση των μαζικών εξοντώσεων, ενώ αρχικά φαινόταν ως μέτρο προώθησης της ισότητας των μειονοτήτων, ήταν η στρατιωτική θητεία. Το διάταγμα για τη μαζική στρατολόγηση, αφορούσε όλους τους Οθωμανούς υπηκόους από 20 έως 45 ετών, ενώ υπήρχε η δυνατότητα εξαγοράς. Όμως όσοι ήταν πάνω από 45 ετών, υποχρεώθηκαν να εργαστούν στα περιβόητα «Τάγματα Εργασίας», το οποία στην ουσία ήταν στρατόπεδα συγκέντρωσης για την εξόντωση των Ελλήνων. Δηλαδή, για τις μεγαλύτερες ηλικίες η στρατιωτική θητεία υποκαταστάθηκε με καταναγκαστικά έργα σε λατομεία, ορυχεία, δρόμους και αγρούς. Οι πορείες προς το εσωτερικό της Μικράς Ασίας, πραγματοποιούνταν σε άθλιες συνθήκες, ενώ όσοι επιβίωναν της απάνθρωπης πεζοπορίας και των επιδημιών, κατέληγαν και οδηγούνταν υποσιτισμένοι στα βάθη της Μικράς Ασίας, σε Άγκυρα, Ικόνιο, Σεβάστεια, Ερζερούμ ή Μερσίνη.

Σύμφωνα με την έκθεση που υποβλήθηκε το 1918, τα θύματα των διωγμών συνολικά, νεκροί και εκτοπισμένοι υπολογίζονται σε 750.000.

Με αυτούς χορεύουν ζεϊμπέκικα και πιο… μοντέρνους χορούς οι πολιτικάντηδες, σε αυτόν στήνουν μνημεία οι δημαρχαίοι του «συνταγματικού τόξου».

 

Related posts

Σκληρή απάντηση του Δημάρχου Αβδήρων Βασίλη Τσολακίδη σχετικά με την «μαύρη προπαγάνδα» εναντίον του

Ντοκιμαντέρ για τον Λένιν στο πολυτεχνείο της Ξάνθης

Σήμερα η αγρυπνία του Αγίου Παϊσίου στην μονή της Παναγίας Αρχαγγελιώτισσας (Διαβάστε την ιστορία του Αγίου)

Αφήστε ένα σχόλιο